سالدات انداخت . دستهء سالدات رو به هزيمت گذاشت . مير حسن خان فرمود : تشويش مكنيد ! همان حرام‌زاده به گلوله افتاد . هاى هوى قشون روسيه خاموش گشت . ملاحظه كرديم سالداتها پاها [ ى ] مردگان خودشان را گرفته مىكشند . چقدر كلبعلى بگ و سايرين اصرار كردند على التعاقب سالداتها بروند ، مير حسن خان ممانعت نمود نگذاشت و همان دستهء مير حسن خان كه جماعت ميانكويى بوده باشد ، بعد از آنها رسيدند ، بسيار تأسف دروغانه به عمل آوردند [ و گفتند : ] حيف كه ماها در اين دعوا نرسيديم ، همه‌اش ريايى بودند . به هر صورت ديگر بعد از آن دعوا قشون روسيه رو به رو با مير حسن خان دعوا نكرد ، اما به ميان قشون مير حسن خان ناخوشى سختى افتاد كه مير حسن خان در هرجا منزل مىكرد و شب در آنجا مىماند ، صبح مىديدند « 1 » آن شب پنجاه نفر مرده است ، لذا مير حسن خان از شدّت ناخوشى ديگر در ولايت طالش تاب مقاومت نياورد و چطور كوج ماها با كوج مير حسن خان در بيشهء ميانكو مىگرديد ، هريك شبانه‌روز در جايى منزل مىكرديم ، به قرار ما ، در چهل و چهار جا كومه كرديم از برگ درخت . آخرالامر مير حسن خان آمد [ به ] بيوتى « 2 » همهء جماعت را مرخص كرد ، فرمودند كه هر كس به طرفى جان خود را برداشته بروند . گفت : من هم از طالش بيرون مىشوم ، انشاء اللّه اگر خداوند عالم فرصت بدهد ، باز هم مىآيم و مير حسن خان با جمعيت قليلى از آن جمله كلبعلى بگ مزبور و آقا كيشى بيگ موغانى ، زن‌برادر خان ، و مير هاشم بيگ و نقى بيگ امير گونه بيگ اغلى شيله‌وارى و بعضى نوكران بىسر [ و ] پا همراه او رفتند « 3 » به طرف مازندران . چون كه پسر بزرگ فتحعلى شاه در آنجا حاكم بود ، خان به او پناه برد و از نوكران او بعضى در رشت ، يعنى پسران امير گونه بيگ از او جدا شده ، بر مقام خيانت درآمدند ؛ خواسته بودند دختر « 4 » او را كه نساء خانم بوده باشد ، او را برداشته ، فرار بكنند ، فرصت نيافته بودند و كلبعلى و آقا كيشى بيگ از لاهيجان مراجعت كرده بودند و خان خود را با دو سه نفرى خود را به خدمت همان شاهزاده رسانيده كه اسم او على شاه مىگفتند و او فورا كيفيت مير حسن خان را به طهران به حضور فتحعلىشاه عرض‌دار

--> ( 1 ) . در نسخه « مىدند » . ( 2 ) . در نسخه « بيوطى » . ( 3 ) . در نسخه « رفت » . ( 4 ) . در نسخه « دوختره » .